رشتهٔ «طراحی شهری» (Urban Design) بهعنوان یک شاخهٔ مستقل از معماری و برنامهریزی شهری، از دههٔ ۱۹۶۰ میلادی در دانشگاههای آمریکا و اروپا شکل گرفت. نخستین بار در ۱۹۵۶در دانشگاه هاروارد، مفهوم «Urban Design» بهطور رسمی در کنفرانسی مطرح شد که معماران و برنامهریزان برجستهای مانند José Luis Sert، Kevin Lynch، Gordon Cullen و Edmund Bacon حضور داشتند.
پس از آن:
۱۹۶۰s: دورههای کارشناسی ارشد طراحی شهری (Master of Urban Design) در دانشگاههای هاروارد، MIT، و برخی دانشگاههای اروپایی (مثل UCL لندن و دانشگاه پلیتکنیک میلان) راهاندازی شد.
۱۹۷۰s: این رشته در دانشگاههای آمریکای شمالی و اروپا گسترش پیدا کرد و دانشجویان جدا از معماری و شهرسازی برای اولین بار در مقطع تحصیلات تکمیلی پذیرش شدند.
۱۹۸۰s به بعد: طراحی شهری بهعنوان رشتهای مستقل در برخی دانشگاهها (مثلاً Bartlett School of Architecture در UCL لندن) جایگاه رسمی یافت، هرچند در بیشتر جاها همچنان میانرشتهای (بین معماری و برنامهریزی شهری) باقی ماند.
🔹 نتیجه:
بهطور رسمی، ۱۹۶۰ میلادی (با آغاز کنفرانس Urban Design در هاروارد) نقطهٔ ورود طراحی شهری به دانشگاههاست.
پذیرش دانشجو در قالب رشتهٔ مستقل (نه صرفاً گرایش معماری یا برنامهریزی) از اواخر دههٔ ۱۹۶۰ و اوایل دههٔ ۱۹۷۰ در آمریکا و اروپا شروع شد.